Jesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Chmielnicki » Kaskady, oranżerie i pałac w Malejowcach

Kaskady, oranżerie i pałac w Malejowcach

Fot. http://ukrainaincognita.com

Malejowce – wieś nad rzeką Uszką. Mieszkańców na początku XX w. wraz ze Słobódką Malejowiecką ok. 1100. Cerkiew pod wezwaniem św. Krzyża.Obecnie w rejonie dunajowieckim obwodu chmielnickiego.

Kamień ciosowy do budowy i na nagrobki, także kamień litograficzny, fosforyty (Słobódka Malejowiecka) ziomia glinkowata, lasów dosyć.

Malejowce posiadają piękny pałac, doryckiego porządku, o dwóch piętrach, cały z miejscowego ciosowego kamienia. Pałac stoi nad pochyłością góry, nad skalistym jarem, którym płynie rzeka Uszka, zamienionym przez sztukę i naturę w jeden z najpiękniejszych ogrodów na Podolu.

Część pałacu od ogrodu wspiera się na czterech kolumnach, z jednostajnego ciosu, w pałacu mieści się kaplica, filia mukarowskiego kościoła, od lat jednak kilkunastu z rozporządzenia rządu zamknięta.

Biblioteka liczy 7,600 dzieł, gabinet numizmatyczny, jeden z większych w kraju, szczególnie piękny zbiór medali greckich, monet półwyspu hiszpańskiego, olbijskiego i rzymskich kolonialnych. Gabinet ten, początkowo zbierany przez ks. Ignacego Krasickiego arcybiskupa gnieźnieńskiego, znacznie powiększony został przez jego synowca hr. Ignacego Krasickiego i przez tegoż darowany wnukowi swemu, teraźniejszemu właścicielowi Ignacemu Orłowskiemu.

Pałac zbudowany w końcu zeszłego stulecia przez Jana Onufrego Orłowskiego, przez niego też założony ogród, chociaż głównie do upiększenia go przyczyniła się Róża z hr. Krasickich Orłowska (r. 1880), która, pomimo późnej swej starości, z zamiłowaniem ciągle się nim zajmowała.

Są tu obszerne oranżerie, figarnie, duża kaskada z wysokości 48 stóp spadająca, pod którą w skale wykute jaskinie z ołtarzami i posągami świętych, ozdobne łazienki, ptaszarnia i t. p. Na drugiej stronie jaru, naprzeciwko pałacu wznoszą się ruiny opuszczonego bazyliańskiego klasztoru, fundowanego przez Wawrzyńca Pępłowskiego, sędziego podolskiego, podstarościca łuckiego (Rolle).

Fundator w akcie erekcyjnym wydanym w 1708 r. pisze: „Do należytego porządku, pod dyspozycye JW. Episkopa Podolskiego, wielebnego Ojca Januszkiewicza za humena (ihumena) postanawiam i wszelki rząd zakonny zlecam, ofiaruję 3 kawałki pola, młynek najbliżej położony, prawo zrębu w lesie i t. p.”

Mieściło się tu 7 zakonników. Klasztor został zniszczony przez hajdamaków, według miejscowego podania pod wodzą jakiegoś Kanibala.

O pałacu malejowskim pisał poeta Rajmund Korsak: „O aedes! fausta ca nato, cbarissima araicia,“ a także Przeździecki w Podróżach swoich po Wołyniu, Podolu i Ukrainie.

Była tu dawniej szkoła męska i żeńska, dobrze urządzony szpital dla włościan, utrzymywany przez zmarłą Różę Orłowską; wszystko to jednak dziś z rozporządzenia rządu zamknięte. Malejowce zdaje się założone przez Malejowieckich, należały jakiś czas do Kawieckich, Pepłowskich, Turkułów i Marchockich.

Jan Onufry Orłowski, łowczy koronny, nabył jo od Wojciecha Marchockiego, kasztelana kamienieckiego i odtąd ciągle należą do rodziny Orłowskich, którzy troskliwie podtrzymują pamiątki po swych przodkach.

Słowo Polskie na podstawie na podstawie Słownika geograficznego Królestwa Polskiego, 31.08.17 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code