Jesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Chmielnicki » Walka o wiarę i polskość parafian kościoła w Połonnem

Walka o wiarę i polskość parafian kościoła w Połonnem

Kościół w Połonnem. Źródło: uk.wikipedia.orgNa szczycie wzgórza nad rzeką Сhomorą już od 400 lat wznosi się katolicki kościół, z którego bierze swoje początki parafia Św. Anny w Połonnem.

Pierwotnie był to zamkowy kościół-kaplica rodziny Ostrogskich p. w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, znajdujący się na drugim w stosunku do jarmarku końcu miasta, jego elewacja była skierowana na wschód, w kierunku do centrum, gdzie znajdował się zamek. Taka nietypowa lokalizacja wynikała z przeznaczenia świątyni dla dwóch pobliskich miast, lecz w latach czterdziestych XVII w. kościół włączono w granice fortyfikacji miasta, wtedy na drugiej stronie brzegu powstał parafialny kościół p. w. Św. Anny (nie zachował się do dziś).

Kościół p.w. Świętej Anny został zbudowany w roku 1607 przez księżnę Annę Ostrogską na cześć jej teścia – Konstantego Ostrogskiego. Wg historycznych dokumentów budowa kościoła, pod kierunkiem włoskich architektów, rozpoczęła się w 1593 roku. Najpierw przywożono wozami ziemię, aby podwyższyć poziom wzgórza. Następnie przywieziono kamienie z pobliskich kamieniołomów. Cegłę dostarczano z cegielni pana Leonarda Babiara.

Murowano na zaprawie z wapna, do przygotowania której zbierano dużo kurzych jaj z okolicznych miejscowości, białka oddzielano od żółtek i przyrządzano taką zaprawę. Budowę wraz z murowanym zamkiem skończono w roku 1607.

Od samego początku przy kościele posługiwali ojcowie jezuici.

W 1617 roku tatarska horda por przewodem chana Dewleta Gireja wtargnęła na Podole, niszcząc wszystko ogniem i mieczem, zabierając do pogańskiej niewoli wielu ludzi. Dalej na Ukrainę ruszyło wojsko tureckie. Po wrogiej nawale połoński kościół został porabowany i spalony. W roku 1646 odbudował go Stanisław Lubomirski, wojewoda krakowski.

Zamkowy kościół-kaplica po raz drugi został porabowany i zrujnowany już po pięciu latach, w 1651 roku, przez wojsko Bogdana Chmielnickiego pod przewodem Maksyma Krzywonosa. Kozacy palili wszystko, co tylko przypominało o katolicyzmie, niszczyli przede wszystkim kościoły. Po tych rozruchach miasto Połonne nigdy już nie powróciło do swojej byłej świetności.

Po drugim zrujnowaniu kościół odbudowano dopiero w 1716 roku. Dokonał tego Jerzy Dominik Lubomirski. Dzięki potężnej pracy misyjnej kaplica stała się już zbyt mała, a więc książę Jerzy Dominik w roku 1726 zarządził jej rozbudowę do obecnej struktury kościoła.

10 września 1738 roku tę przepiękną świątynie poświęcił kijowski biskup Józef Czerniecki, nadając jej nazwę Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Św. Antoniego z Padwy.

Na początku XX w. w przeciągu pięciu lat (1902–1907) proboszczem połońskiej parafii był ks. Michał Dziędzik. Następnie on posługiwał w Międzyborzu powiatu latyczowskiego (1910), w Barze, (1914), w Obodówce (1917–1918), która w owym czasie liczyła 3128 parafian, gdzie został aresztowany przez władze bolszewickie i zginął śmiercią męczeńską.

Po wzmocnieniu reżimu władz radzieckich w 1933 roku kościół po raz trzeci porabowano i następnie zmieniono na stajnię.

Za czasów okupacji niemieckiej w 1942 roku kościół oddano wierzącym, wówczas czeski kapłan, którego imię nie zachowało się, umieścił krzyż na środku podwórza i wznowił nabożeństwa.

Po wojnie opór wierzących uniemożliwił władzom radzieckim jego ponownego zamknięcia. Były też inne problemy. Na złość katolikom władze w latach 1946 – 1947 przekazały kościół prawosławnym, aby zniszczyć mocny ruch polski i katolicki. Wierni, mimo tego nadal modlili się w bocznej nawie tego kościoła.

Od roku 1984 proboszczem połońskiej parafii był o. Władysław Stanisław Szyrokoradiuk OFM, obecny ordynariusz diecezji charkowsko-zaporoskiej. Pan Bóg obdarzył go mądrością i siłą bycia dobrym duszpasterzem.

W roku 1995 proboszczem parafii został o. Jan Duklan Pawluk, przy którym przeprowadzono największy remont świątyni, dzięki braciom franciszkanom z Polski, wielu dobroczyńcom, organizacjom kościelnym i franciszkańskim.

Od roku 2002 proboszczem parafii jest o. Augustyn Sinicki, który kontynuował działalność duszpasterską i remontową jego poprzednika, dokładając wszelkich starań by przy pomocy parafian w przygotowaniu jubileuszowych obchodów parafii, bardzo ważnego wydarzenia – 400 lecia założenia kościoła Św. Anny, które obchodzono w 2007 roku. Zakończono wszystkie prace wewnętrzne w kościele dzięki o. Cyprianowi Morycowi OFM z Polski i miejscowym fachowcom na czele z majstrem-stolarzem Feliksem Sawickim. W 2007 roku na zewnątrz powstał polowy ołtarz i podwórko z kostki granitowej.

Obecnie proboszczem parafii Św. Anny jest brat Konstanty Gawicki.

Połoński kościół, który uznano za zabytek architektury, odgrywa ważną rolę w duchownym wychowaniu ludzi – działa przy nim sobotnio-niedzielna szkoła, młodzieżowe kółka biblijne, dwa chóry. Każdego lata katolicy zmierzają do Berdyczowa, aby się pomodlić i uczcić cudowny obraz Matki Bożej Berdyczowskiej.

Irena Rudnicka na podstawie informacji Połońskiej Rejonowej Administracji, 13.01.16 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code