Jesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Chmielnicki » Upamiętnienie Ofiar Represji Politycznych z ziemi sławuckiej

Upamiętnienie Ofiar Represji Politycznych z ziemi sławuckiej

Fot. Historykon

Szanując pamięć Ofiar Represji Politycznych – masowych represji politycznych lat 1937 – 1938 – chciałbym opowiedzieć o tragicznych stronach historii Sławutczyzny oraz jej mieszkańców.

Represje polityczne na Podolu wbrew charakterystyki  ogólnej tego okrutnego procesu miały swoją specyfikę regionalną. Zwłaszcza, regionalny charakter rolniczy określił kierunek ostrza represji politycznych przeciwko chłopstwu.
Orientacja środków represyjnych, w pewnej mierze, ustaliła powiązanie regionu podolskiego w strefie granicy państwowej ZSRR. Nie ostatnią rolę w formułowaniu polityki represywnej na Chmielniczczyźnie odegrał również i ten warunek, że tutaj, w pewnym okresie czasu funkcjonowały organy władzy URL (Ukraińskiej Republiki Ludowej), instytucje naukowe i kultury.

Ogólna ilość osób represjonowanych w rejonie sławuckim w latach 30, 40 wieku XX wynosi 3426 osób, wśród nich dzieci w wieku do lat 16 – 263, w wieku 16-30 – 862 osoby, 31-50 lat – 1837, powyżej 50 lat – 423 osoby.

Ze 3426 represjonowanych sławutczan rozstrzelano 726 osób, 1003 osoby uwięziono: na okres od 3 do 5 lat – 400 człowiek, od 5 do 10 lat – 584 osoby, od 10 do 25 lat – 19 osób, w 423 przypadkach sprawy były zawieszone.

Spośród najbardziej rozpowszechnionych rodzajów oskarżeń były: działania kontrrewolucyjne –  736, szpiegostwo – 743, zdrada ojczyzny – 189, elementy społecznie niebezpieczne – 639, działalność antyradziecka – 696, dywersja, działalność terrorystyczna, działalność wywrotowa – 82, uchylanie się od roboty w kołchozach – 78.

Wydarzenia tragiczne lat 30. XX wieku na Sławutczynie miały swoje szczegóły. Ponad 600 rodzin wiosek przygranicznych rejonu w latach 1935 – 1936 zesłano pod przymusem  do obwodu ługańskiego na Ukrainie i na Kazachstan „jako takie, które nie wykazały się podczas wzmocnienia układu kołchoznego i granicy państwowej”.

Dokumenty Archiwum Państwowego obwodu chmielnickiego (dalej – APOCHm) opowiadają o pierwszej deportacji mieszkańców w lutym roku 1935 do obwodu ługańskiego. 2 czerwca 1936 roku 200 rodzin, przeważnie polskich, z wiosek rejonu sławuckiego i rejonu berezdowskiego były deportowane wbrew własnej woli na Kazachstan północny. Z małej wsi  Kamjanki zesłano 36 rodzin, za jedną noc wiejska ulica, która miała nazwę Polska, była spustoszona. Po trwałej podróży w wagonach towarowych, ludzi z rejonu sławuckiego z mijanki Tajincza Kokczetawskie, zostały wyładowane w gołym stepie obok studni i kołkiem  napisem „Wieś Rostowka rejonu Keleriwskiego”. Na 100 rodzin przekazano 8 namiotów wojskowych.

W księdze „Rehabilitowani Historią. Obwód chmielnicki. Tom 4” są listy represowanych mieszkańców miasta i rejonu w latach 30, 40 wieku XX z krótką informacją biograficzną. Ta książka jest w Muzeum Historyczne w Sławucie, gdzie z nią można się zapoznać.

Sergij Androszczuk, Dyrektor Muzeum Historycznego w Sławucie, 3 marca 2021 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code