Jesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Żytomierski » Polesie nieznane

Polesie nieznane

https://turystyka.wp.pl

Polesie stanowi najbardziej na wschód wysuniętą krainę Brózdy Środkowej i jest ograniczone z północy Pojezierzem Litewskim, a z południa WyżynąWołyńską.

Wyżyny te na zachodzie zbliżają się ku sobie na dziale wodnym między Prypecią i Bugiem, na wschodzie rozchodzą się coraz bardziej: północna ciągnie się ku północowschodowi, południowa ku południowschodowi. W ten sposób Polesie ma kształt trójkątnej kotliny, która rozszerza się coraz bardziej ku wschodowi i za Dnieprem przechodzi w nizinę Rosyjską.

Kotlina Poleska pochyla się ku wschodowi, w tym też kierunku płynie główna rzeka tej krainy, Prypeć. Rzeka ta bierze początek na południozachodzie Polesia,w pobliżu Bugu, płynie początkowo w kierunku północnowschodnim, następnie po przyjęciu Jasiołdy(lewy dopływ), zmienia kierunek na wschodni i zachowuje go do Mozyrza. Stąd zwraca się nagle ku południowschodowi uchodzi do Dniepru. Lewe dopływy Prypeci dążą do niej z Pojeziorza Bałtyckiego i mają kierunek południowy.

Najważniejszym z nich jest Jasiołda, która łączy się za pomocą kanału Ogińskiego ze Szczarą, lewym dopływem Niemna. Prawy zaś dopływ Jasiołdy, Pina, rzeka błót Poleskich, z kierunkiem wschodnim, zbliża się źródłami doMuchawca i łączy się z nim za pomocą kanału Muchawieckiego.

Prawe dopływy dążą ku Prypeci z Wyżyny Wołyńskiej i mają kierunek północny jak Styr, Horyń, ze Słuczą i Uborć. Dopływy Prypeci należą do Polesia tylko swemi dolnymi częściami, które odznaczają się nieznacznym spadkiem; dopływy te dzielą się tu naliczne ramiona, obejmujące wyspy a brzegi ich są niskie, błotniste; podczas wysokiego stanu wód, rzeki te wylewają i tworzą miejscami jeziora.

Spodnią warstwę tej krainy stanowi glina nieprzepuszczalna, dlatego Polesie jest bardzobłotniste tak, iż w wielu miejscach koszenie siana odbywasię w zimie po lodzie; tylko tam, gdzie piasek tworzy wyniosłości, spotykamy miejsca suchsze, osady ludzkie i nieco ziemi ornej.

Na Polesiu jest jeszcze bardzo wiele lasów, stąd też pochodzi jego nazwa; tu również, zwłaszcza w północnej części nad Jasiołdą, żyją jeszcze bobry niespotykane już prawie nigdzie na zachodzie.

Ludność tutejsza, Poleszuki, jest mieszaniną Białorusinów i Małorusinów. Poleszuki zajmują się głównie przemysłem leśnym, łowiectwem i rybołówstwem; lecz w miarę osuszania błót, Polesie zmienia swój charakter i zamienia się w bujne pastwiska, a Poleszuk zajmujesię coraz bardziej hodowlą bydła i rolnictwem, głównie uprawą kapusty,która w tych wilgotnych ziemiach doskonale się udaje.

Polesie z powodu swej błotnistości ma utrudnioną komunikację, nawet w zimie jeżeli śnieg spadnie przed mrozami: błoto jest nie zamarzłe i koła grzęzną w rozmiękłym bagnie. Toteż jedyną dogodną drogę naturalną stanowi tu Prypeći jej dopływy.

Na tej drodze leży jedyne większe miasto Polesia – Pińsk nad Piną, między kanałem Muchawieckim, prowadzącym na zachód, kanałem Ogińskiego, prowadzącym na północ i Prypecią, prowadzącą na wschód.

W nowszych czasach przeprowadzono tu koleje żelazne na krawędziach wyżyn granicznych; biegną one od wierzchołka trójką kotliny z Brześcia Litewskiego i rozchodzą się coraz bardziej ku wschodowi; jedna biegnie ku północowschodowi na Mińsk i Smoleńsk druga ku południozachodowi na Berdyczów i Kijów.

Słowo Polskie na podstawie tekstu Anny Nałkowskiej „Geografia ziem dawnej Polski”, 1908 r., 30.06.18 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code