Jesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Winnicki » Podolanka, która została błogosławiona przez Piusa IX na „stworzenie zgromadzenia dla Polski”

Podolanka, która została błogosławiona przez Piusa IX na „stworzenie zgromadzenia dla Polski”

Marcelina Darowska urodziła się 16 stycznia 1827 r. w Szulakach na Bracławszczyźnie, okupowanej wówczas przez carską Rosję, w polskiej rodzinie ziemiańskiej.

W młodości Marcelina pracowała w majątku, usytuowanym na pograniczu powiatów lipowieckiego i taraszczańskiego, a także uczyła wiejskie dzieci. Często też odwiedzała chorych. Od dzieciństwa myślała o życiu zakonnym; jednak zgodnie z wolą ojca w wieku 22 lat wyszła za mąż za Karola Darowskiego. Wkrótce urodziła syna i córkę. Obowiązki żony i matki wypełniała wzorowo, nie pamiętając o sobie. Po trzech latach małżeństwa jej mąż zmarł nagle na tyfus, w rok później zmarł ich maleńki synek.

W celach leczniczych Darowska wyjechała za granicę. W Rzymie w czasie modlitwy zrozumiała, że jest wezwana do stworzenia zgromadzenia o charakterze wychowawczym. Jej ojcem duchowym był o. Hieronim Kajsiewicz. To on zapoznał ją z Józefą Karską, która także myślała o założeniu nowego zgromadzenia. Niestety, choroba córki Marceliny zmusiła ją do powrotu na Podole. Podjęła tu pracę społeczno-oświatową, pomagała chłopom w usamodzielnieniu się po uwłaszczeniu.

Mając 27 lat związała się w Rzymie prywatnymi ślubami ze zgromadzeniem tworzącym się wokół o. Hieronima i Józefy Karskiej. W 1863 r., po śmierci Józefy, została przełożoną nowej wspólnoty. Pius IX, błogosławiąc temu dziełu, powiedział: „To zgromadzenie jest dla Polski”.

W tym samym roku matka Marcelina przeniosła Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (niepokalanek) do Jazłowca (obecnie obw. tarnopolski). Otworzyła tam zakład naukowo-wychowawczy dla dziewcząt, który wkrótce stał się ośrodkiem polskości na terenie zaborów. Sercem pracy Zgromadzenia miało być wychowywanie dzieci i młodzieży.

Siostra Marcelina wprowadziła nowatorską wówczas zasadę indywidualizacji w nauczaniu. Starała się nie tylko uczyć, ale przede wszystkim kształtować młode dziewczęta, aby mogły potem stać się dojrzałymi kobietami, żonami i matkami, zaangażowanymi w sprawy narodu polskiego i Kościoła.

Po kilku latach otwarto kolejny zakład, w Jarosławiu. Z czasem powstały też placówki w Niżnowie, Nowym Sączu i Słonimie. W 1907 roku Marcelina wysłała siostry do nowego zakładu w Szymanowie, niedaleko Warszawy. Uzyskanie od rządu carskiego pozwolenia na otwartą pracę u wrót stolicy graniczyło z cudem. Zgoda jednak nadeszła. Obecnie w Szymanowie znajduje się dom generalny zgromadzenia.

Marcelina zmarła 5 stycznia 1911 r. w Jazłowcu, pod zaborami austriackimi, nie doczekawszy się odrodzenia Rzeczypospolitej. Pozostawiła po sobie 144 tomy maszynopisów. Stworzyła polską terminologię mistyczno-ascetyczną o zabarwieniu romantycznym. Marcelinę Darowską beatyfikował św. Jan Paweł II w Rzymie 6 października 1996 r.

W roku 2017 będziemy obchodzili 190 lecie urodzin beatyfikowanej Marceliny Darowskiej.

Do siostry Marceliny należy wyraz: „Kobieta nie tylko żoną, matką, panią domu, ale nadto obywatelką kraju swego, jemu winna służyć”.

Słowo Polskie, brewiarz.pl, 16.01.16 r.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code