Jesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Chmielnicki » Dwaj malarze, dwie epoki

Dwaj malarze, dwie epoki

Wśród wybitnych działaczy, którymi słynie Podole, ważne miejsce zajmuje polski malarz- portretysta, profesor Włoskiej i Rosyjskiej Akademii Sztuk Pięknych Jan Ksawery Kaniewski, znany także jako Sawerio Franczesko.

Jan Kaniewski urodził  się w 1805 roku w Krasiłowie (miasteczko w granicach dzisiejszego obwodu chmielnickiego). Do 12 lat uczył się w domu, a w 1817 roku rodzice oddali go do teofipolskiej szkoły zakonu Trynitarzy. Po jej ukończeniu Kaniewski został studentem krzemienieckiego liceum, które w owych czasach było uważane za najlepszą placówkę edukacyjną dla młodzieży w wieku gimnazjalnym na Prawobrzeżnej Ukrainie. Ksawery już wtedy wykazywał się zdolnością do rysowania, którą w ciągu całego okresu nauczania w liceum polepszał.

W 1827 roku, po ukończeniu nauki w Krzemieńcu, Jan Kaniewski kontynuuje swoje nauczanie w Akademii  Sztuk Pięknych w Sankt Petersburgu, jako uczeń znanego polskiego i rosyjskiego malarza, profesora Aleksandra Orłowskiego. Niestety, w 1832 roku Orłowski zmarł. A już za rok Kaniewski, jako jeden z lepszych uczniów akademii, został wysłany na studia do Drezna, a trochę później, w listopadzie 1833 roku – do Rzymu.

Czas, który Jan Kaniewski spędził we Włoszech, był najbardziej owocny w życiu i twórczości podolskiego malarza.  Za namalowany przez niego obraz Papieża Grzegorza XVI, Jan Kaniewski dostał w nagrodę papieski rycerski order Złotej Ostrogi, został członkiem dell’ Accademia dei Virtuosi al Pantheon. W rzymskim dorobku znajdują się również znakomite kopie  znanych zachodnioeuropejskich artystów, szereg pejzaży i martwych natur. Po zakończeniu stażu, w 1842 roku, Jan Kaniewski wraca do Rosji, i do 1846 roku mieszka w Petersburgu.

W 1845 roku za obraz Iwana Paskiewicza Kaniewski został uhonorowany tytułem profesora. Jednak materialna nędza zmusiła Jana Kaniewskiego do wyjazdu do Warszawy. Tam, w 1846 roku stanął na czele wydziału rysunku i malarstwa w miejscowej szkole artystycznej, a później, w 1858 roku został dyrektorem tej placówki.

Jan Kaniewski był autorem licznych obrazów członków cesarskiej rodziny Cesarstwa Rosyjskiego i przedstawicieli elit Królestwa Polskiego. Stworzył również szereg obrazów na historyczne i religijne tematy.

W 1860 roku był  jednym z organizatorów warszawskiego Stowarzyszenia Wielbicieli Sztuki, i do końca życia kontaktował z jej działaczami.

Jan Kaniewski zmarł w Warszawie, 13 czerwca  1867 roku.

Jeszcze jednym wybitnym malarzem w obwodzie chmielnickim jest Andrzej Kowalczuk, uhonorowanym specjalną nagrodą papieża Jana Pawła II. Urodził się 8 grudnia 1930 roku we wsi Trojanówka rejonu teofipolskiego w rodzinie chłopskiej.

Od 1954 roku Andrzej Kowalczuk pracował jako nauczyciel w siedmioletniej szkole w Wołyce, jednocześnie studiował na kierunku biologicznym na Państwowym Uniwersytecie w Odessie, kończąc w 1960 roku studia z wyróżnieniem.

Z czasem wrócił do zawodu nauczyciela – uczył chemii w szkole ogólnokształcącej № 1 w Teofipolu. W 1999 roku przeszedł na emeryturę.

Jeśli edukacja była dla Andrzeja Kowalczuka powołaniem, to malarstwo – ulubionym hobby. Obrazy o treści  religijnej autorstwa Andrzeja Kowalczuka ozdabiają ściany większości cerkwi prawosławnych Teofipola.

Jeden z obrazów Andrzeja Kowalczuka utkany słomką, był ozdobą rezydencji Papieża Jana Pawła ІІ w Watykanie. Za obraz ten Kowalczuk dostał w nagrodę od Papierza – złoty wisiorek.

Halina Kosiuk, 28.05.15 r., KZ

 

Młoda dziewczyna na obrazie autorstwa Kaniewskiego

 

Portret Józefa Ignacego Kraszewskiego autorstwa Jana Ksawerego Kaniewskiego

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code