Jesteś tutaj: Home » AKTUALNOŚCI » Regiony » Winnicki » Drugie Polskie Zaduszki Poetyckie w Barze

Drugie Polskie Zaduszki Poetyckie w Barze

W dniu 23 listopada w Barze odbyły się Drugie Polskie Zaduszki Poetyckie. W ubiegłym roku impreza ta zorganizowana została w nieukończonym budynku Domu Polskiego w Barze. Wtedy, dla środowiska polskiego, było to nieformalne otwarcie długo oczekiwanego Domu Kultury Polskiej. W bieżącym roku spektakl odbył się – dzięki uprzejmości dyrekcji – w sali widowiskowej Szkoły nr 3.

Dlaczego? Z powodu zaawansowanych i bardzo szybko postępujących prac wykończeniowych na zewnątrz i wewnątrz Domu Polskiego. Mamy nadzieję, że w przyszłym roku impreza ta odbędzie się w ukończonym i wyposażonym budynku oraz w odmiennym, rozbudowanym do rozmiaru obwodowego, kształcie.

Tegoroczne Zaduszki przygotowane zostały w oparciu o utwory poetyckie księdza Buryły, Haliny Poświatowskiej, Władysława Broniewskiego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego oraz Julii Hartwig i miały charakter spektaklu poetycko – muzycznego.

W blasku świec, na tle scenografii nawiązującej do listopadowych świąt Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego, wzbogacone o utwory skrzypcowe, fortepianowe, gitarę klasyczną i śpiew chóralny, refleksyjne słowo poetyckie jeszcze lepiej przemawiało do publiczności.

Pierwsza część tegorocznego programu skupiona była wokół trzech ważnych rocznic: Święta Niepodległości Polski, 70 – tej Rocznicy Wybuchu Powstania Warszawskiego oraz  25 – tej Rocznicy Pierwszych Wolnych Wyborów mających miejsce 4 – go czerwca 1989 roku. Zarówno poezja jak i utwory muzyczne oddały nastrój tych, ważnych dla historii Polski, momentów dziejowych.

Testament Szewczenki i pieśń modlitewna o pokój na Ukrainie oraz minuta ciszy za ofiary kijowskiego Majdanu i toczącej się wojny, zaakcentowały solidarność z niepodległościowymi i proeuropejskimi dążeniami ukraińskich patriotów.

W drugiej części recytatorzy i instrumentaliści zmienili klimat na bardziej osobisty, oscylujący wokół ludzkich bolączek – cierpienia, chorób, starości – aby z kolei powrócić do tych uczuć, które pozwalają człowiekowi przetrwać najtrudniejsze chwile – do wiary i miłości.

Spektakl zakończył się „Pieśnią o pokój” w wykonaniu chóru „Cantica anima” oraz pięknym utworem fortepianowym Fryderyka Chopina.

Widzowie mieli również okazję zapoznania się z polskimi książkami, albumami i mapami zgromadzonymi na wystawie „A to Polska właśnie.”

Małgorzata Michalska, Nauczyciel delegowany przez ORPEG

GK

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code